Μεταβείτε στην αρχή των περιεχομένων της σελίδας.
Βρίσκεστε στο

Επιτυχημένα παραδείγματα

Πώς ένας δύσκολος στόχος έγινε εφικτός: Μαθαίνοντας κινέζικα

Πάντα ονειρευόμουν να μάθω κινέζικα. Μια μέρα, ψάχνοντας ένα βιβλίο σε ένα κατάστημα, είδα ένα βιβλίο κινέζικης καλλιγραφίας, που πάντα με συνάρπαζε. Όλες οι σελίδες ήταν γεμάτες μ’ αυτά τα πανέμορφα σύμβολα, που γίνονταν όλο και πιο περίπλοκα: γραμμές και κουκκίδες, άγκιστρα και συστροφές. Όσο γυρνούσα τις σελίδες, τόσο πιο περίπλοκες γίνονταν οι εικόνες. Έμοιαζε εντελώς αδύνατο: τα πάντα γυρνούσαν στο μυαλό μου και είπα μέσα μου ότι δε θα μπορούσα ΠΟΤΕ να μάθω. Έκλεισα γρήγορα το βιβλίο, το ξανάβαλα στο ράφι κι έφυγα από το κατάστημα.

Παρ’ όλα αυτά, η ελπίδα πεθαίνει πάντα τελευταία. Ένα χρόνο αργότερα, μάθαινα κινέζικα (έχοντας συνέλθει από το σοκ) στο Κέντρο Εκπαίδευσης Ενηλίκων. Όπως το περίμενα, ήταν δύσκολα, περίπλοκα και σχεδόν ακατανόητα – ήταν, όμως, συναρπαστικό να μπορώ να αρθρώσω έστω και μια πρόταση στα κινέζικα! Το επόμενο εξάμηνο, συνέχιζα τα μαθήματα στο Πανεπιστήμιο.

Σήμερα, οι σπουδές αυτές μου έχουν γίνει σχεδόν μανία. Είχα ακούσει από παλιά για τις εκπαιδευτικές κάρτες. Είναι κάτι μικρές, τετράγωνες κάρτες με το κινέζικο σύμβολο στη μια πλευρά και τη σημασία και την προφορά του στην άλλη: μια ιδιαίτερα καλή μέθοδος για να μάθει κανείς τα σύμβολα. Οι περισσότερες κινέζικες λέξεις αποτελούνται από δύο χαρακτήρες, μερικές φορές και περισσότερους. Έτσι, οι κάρτες που έφτιαξα μόνη μου δε μου πρόσφεραν αρκετό λεξιλόγιο από μόνες τους, μια και πρόκειται για τα βασικά δομικά συστατικά της γλώσσας. Αν, όμως, γνωρίζεις τα δομικά συστατικά, μπορείς να μάθεις να φτιάχνεις λέξεις.

Έπαιρνα τις κάρτες μαζί μου, όπου κι αν πήγαινα. Πάντα είχα ένα πάκο στην τσέπη μου και το έβγαζα όποτε έβρισκα λίγο ελεύθερο χρόνο. Έκανα εξάσκηση περπατώντας στο δρόμο, περιμένοντας το λεωφορείο, στο μετρό – ακόμα και μια φορά μέσα σε τελεφερίκ!

Μετά από ένα εξάμηνο στο Πανεπιστήμιο της Στοκχόλμης, βρέθηκα ξαφνικά στο Πεκίνο, όπου θα μπορούσα να εργαστώ καλύτερα για τις σπουδές μου. Ήταν καταπληκτικό μόνο να βρίσκομαι εκεί και να μπορώ να μιλάω με Κινέζους!

Η αλήθεια είναι ότι η λέξη «μιλάω» ήταν κάπως υπερβολική για εκείνη την εποχή. Περισσότερο κατάφερνα να κάνω τα βασικά – αλλά η κατανόηση μιας ολόκληρης πρότασης ήταν, για μένα, λόγος εορτασμού! Καταλάβαινα πια ότι ήταν πράγματι δυνατό να μάθω αυτήν τη γλώσσα – αλλά χρειαζόταν χρόνος, ενέργεια, υπομονή και πραγματικό ενδιαφέρον.

Εκείνη την περίοδο, δεν έκανα σχεδόν τίποτα άλλο από το να μελετάω. Πήγαινα στα μαθήματα, έκανα τις εργασίες μου και συνέχιζα το απόγευμα με ιδιαίτερα μαθήματα. Αφιέρωνα συνολικά 11 ώρες την ημέρα, από τις 6.30 το πρωί μέχρι τις 7 το απόγευμα (με διάλειμμα περίπου μιας ώρας για φαγητό). Ύστερα έβλεπα κινέζικη τηλεόραση για δύο ώρες κάθε βράδυ. Έτσι τελείωνε μια εξαντλητική μέρα!

Η εκμάθηση της κινέζικης γλώσσας ήταν χρονοβόρα και δύσκολη, μα ταυτόχρονα ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα και διασκεδαστική. Δύο χρόνια μελέτης αρκούν για μια καλή βάση στη γλώσσα. Χρειάζεται πολύ περισσότερος χρόνος για να φτάσει κανείς σε ένα προχωρημένο επίπεδο. Χωρίς υπερβολή, μπορώ να πω ότι έχυσα αίμα, δάκρυα και ιδρώτα, αλλά άξιζε τον κόπο εκατό τοις εκατό.

Catarina Lilliehöök

Η σκληρή δουλειά οδήγησε σε καλά αποτελέσματα. Κάντε κλικ για να δείτε περισσότερες συμβουλές που θα σας δώσουν έμπνευση!

Η ηρωίδα της ιστορίας αυτής επέλεξε την ξένη γλώσσα επειδή λάτρευε την κινέζικη καλλιγραφία. Αυτό ίσως σημαίνει ότι είναι οπτικός τύπος. Θα θέλατε να μάθετε ποιος είναι ο δικός σας τρόπος μάθησης;

Το κείμενο αυτό έχει γραφτεί ειδικά για το Lingu@net Europa και δημοσιεύεται με την άδεια της συγγραφέως, Catarina Lilliehöök, η οποία έχει γράψει επίσης ένα βιβλίο στα κινέζικα σχετικά με τις πολιτισμικές διαφορές καθώς κι ένα βιβλίο στα σουηδικά σχετικά με την Κίνα.